|
|
HistoriaZespół pałacowo-parkowy w Turznie
Zespół pałacowo – parkowy w Turznie został wybudowany w I połowie XIX wieku , wzniesiony został na miejscu dawnego dworu pochodzącego z okresu, gdy właścicielami była rodzina Zboińskich. Pierwszy z pałaców wybudowano obok starego dworu, a jego fundatorem był Augustyn Działowski. Rodzina Działowskich należała na Pomorzu do najzamożniejszych i ogólnie znanych. To właśnie Ksawery Działowski wraz z bratem Augustynem gościli przez kilka dni w 1825 roku młodego Fryderyka Chopina. W owych czasach Turzno, leżące na Ziemi Chełmińskiej znajdowało się pod zarządem pruskim, ale sam dwór był prawdziwym polskim dworem i ostoją patriotyzmu. Znajdowała się tam bogata kolekcja dzieł sztuki i doskonale wyposażona biblioteka. Zapewne nie brakowało także dobrego instrumentu, klawikordu lub może nawet fortepianu. Także w latach późniejszych będąc w podróży z Warszawy do Gdańska Chopin odwiedzał te strony.
 Dla uczczenia tego faktu w przypałacowym parku posadowione zostanie popiersie Fryderyka Chopina w odlewie z brązu, wzorowane na modelu wykonanym z marmuru przez Bolesława Syrewicza (1835-1899). Oryginalne popiersie znajduję się w warszawskiej Filharmonii. Bolesław Syrewicz był uczniem Antoniego Madejskiego (rzeźbiarza, wykonawcy Sarkofagów Królewskich na Wawelu), studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, na Akademiach w Berlinie, Monachium i Rzymie. Od 1868 roku działał w Warszawie, gdzie uczył innych w pracowni na Zamku Królewskim. Był przedstawicielem nurtu eklektycznego (z greckiego słowa eklektikós - "wybierający"), czyli polegającego na łączeniu różnych elementów z różnych stylów, epok i kierunków artystycznych. Rzeźba, którą będzie można oglądać w Turznie, znaleźć można jeszcze tylko w dwóch miejscach: w Paryżu- w Parku Tuileries oraz w Międzyzdrojach.
Autorem pierwotnego projektu obecnie stojącego pałacu był znany polski architekt włoskiego pochodzenia Henryk Marconi (1792-1863), jeden z najwybitniejszych i najbardziej płodnych architektów XIX w., kształcący się na uniwersytecie i Akademii Sztuk Pięknych w Bolonii. Do najbardziej rozpoznawalnych jego dzieł można zaliczyć pałac Andrzeja Zamoyskiego, Hotel Europejski, pałac Branickich- wszystkie w Warszawie, a także budynków Ratusza w Radomiu, Augustowie, czy też licznych kościołów- chociażby św. Anny w Wilanowie.
Zespół pałacowy w Turznie został wybudowany w stylu eklektycznym, a jego uzupełnieniem jest stojąca w parku neogotycka altana w charakterze zameczku.
Na początku XX w. pałac został przebudowany przez ówczesnego właściciela Władysława Gajewskiego. W 1913 roku wzniesiono skrzydło boczne z kolumnowym portykiem połączone z pałacem przy pomocy półkolistej galerii gdzie zastosowano łączniki w stylu starorzymskim.
W czasie II wojny światowej pałac został przejęty przez wojska niemieckie i przeznaczono go dla żołnierzy Wermachtu, dokonując wielu zmian adaptacyjnych wnętrza do nowych funkcji.
Po wojnie pałac służył celom publicznym.
Pałac otacza park angielski rozciągający się na powierzchni 16 hektarów, w którym do dzisiaj rosną stare lipy, klony, platany, kasztanowce i wiele gatunków egzotycznych drzew i krzewów. Uroku dodają piękne parkowe stawy i malownicze ścieżki spacerowe. Do zespołu pałacowo – parkowego wkraczamy poprzez bramę wjazdową składającą się z dwóch monumentalnych filarów, na których posadowiono rzeźby turów, a dalej wiedzie nas aleja kasztanowa, która wita przybywających gości tajemniczością barw i historią tego miejsca.
Źródło:
Pawłowski M., Turzno dzieje wsi i zespołu pałacowo-parkowego
Narodowy Instytut Fryderyka Chopina,
http://pl.chopin.nifc.pl/chopin/places/poland/id/575
http://www.odznaka.kuj-pom.bydgoszcz.pttk.pl/opisy/le/turzno.htm
http://pl.wikipieda.org
|
